Archimum autora: Piotr Kunce

Forum Kreatywnych Inspiracji > Artykuły autora: Piotr Kunce

Pierwsza komunia po drugiej spowiedzi

Moc przeżyć emocjonalnych i oddziaływanie łask sakramentalnych nie idą w parze. Nie są siłami wprost proporcjonalnymi, jeśli można by to ująć tak niemetafizycznie. Jedno z drugiego nie wynika, jedno drugiego nie warunkuje. Aby przystąpić w sposób ważny i godziwy do spowiedzi czy komunii św. nie trzeba, a czasem wręcz nie należy przeżywać wzniosłych stanów emocjonalnych….

Czytaj więcej

Pamiętać: to, co dobre, aby być wdzięcznym i to, co złe, aby wybaczać.

Miałem dziś okazję uczestniczyć w bardzo szczególnej uroczystości. Dawno temu (1945) w moim rodzinnym miasteczku funkcjonował obóz założony przez Narodnyj Komitiet Wnutriennych Dieł. Sowiecki obóz nie został specjalnie zbudowany – mieścił się w budynku istniejącego od kilkudziesięciu lat szpitala. W czasie wojny (nie tylko tej drugiej) szpital ten również służył, jako miejsce internowania jeńców. Od…

Czytaj więcej

Mgr inż. Romuald Dilling (1940 – 2017) – wysoko wykwalifikowany pasjonat górnictwa

W latach 2014 i 2015 miałem przyjemność prowadzić kwerendę i prace redakcyjne poświęcone zbadaniu nowszych dziejów zabytkowej kopalni Guido w Zabrzu. Chodzi o wycinek historii tego zakładu górniczego obejmujący lata 1967 – 2007 (w tym roku, w czerwcu, przypada 10 rocznica otwarcia kopalni Guido dla turystów). Praca nad tą publikacją była jednym z najciekawszych epizodów…

Czytaj więcej

Odwaga byłych księży

Zdecydowanie mniej znany, o ile w ogóle, jest u nas ks. Krzysztof Charamsa niż ks. Wojciech Lemański. Ten pierwszy jest znakomicie wykształconym teologiem, byłym urzędnikiem watykańskiej Kongregacji Doktryny Wiary, byłym drugim sekretarzem Międzynarodowej Komisji Teologicznej, byłym wykładowcą Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, słowem: szycha. Ten drugi – to były proboszcz z Jasienicy, dekanat Tłuszcz, diecezja warszawsko-praska. Pod…

Czytaj więcej

Zapach konfesjonału

Jest coś takiego, jak pamięć wzrokowa. „Pamiętam to – jestem wzrokowcem” mówi ktoś na potwierdzenie, że widział coś już kiedyś. Podobne funkcje pamięciowe pełnią inne zmysły, węchu nie wyłączając. Czasem wydaje mi się, że miejsca, które odwiedzam po dłuższym czasie, pachną podobnie, jak niegdyś. Takie zmysłowe wrażenia miałem w konfesjonale, w którym ostatni raz spowiadałem…

Czytaj więcej

Tempus

Dawno temu, na przełomie czasów licealnych i studenckich, kiedy leżałem w szpitalu, lekarka prowadząca, stojąc przy moim łóżku, podczas jednego z obchodów powiedziała do ordynatora „tutaj proszę jeszcze o trochę tempusu”. Pan ordynator ze zdziwieniem pokiwał głową i zapytał donośnie „taaak?”. Po czym przeszedł dalej. Brzmiało to mniej więcej tak, jakby lekarka chciała uzyskać dla…

Czytaj więcej

Kontrowersyjna refleksja Terlikowskiego o rozwodach…

Jakiś czas temu miałem okazję uczestniczyć w spotkaniu dyskusyjnym z Tomaszem Terlikowskim. Publicysta ten jest odbierany, jako kontrowersyjny i szczerze mówiąc, czasem stwarza ku temu podstawy. Przekonanie o jego ewentualnej kontrowersyjności nie powinno jednak być kryterium interpretacji wszystkich jego tekstów. Z tamtej rozmowy wyniosłem kilka inspirujących myśli – jedną z nich chcę się dziś podzielić….

Czytaj więcej

„Zasady” ważniejsze niż arytmetyka

Mam ten komfort, że co najmniej od kilkunastu już lat głosuję wyłącznie na ludzi, których – w sensie szerokim – znam. Mam na myśli osoby, z którymi się spotkałem, zamieniłem bezpośrednio parę zdań lub rozmawiałem telefonicznie, wymieniliśmy maile albo przynajmniej na FB doszło między nami do jakiegoś prywatnego kontaktu (polubienia postów się nie liczą). Na…

Czytaj więcej

Zdjęcie niegodne zawodu nauczyciela?

Na styku edukacji, prawa i moralności dawno nie było głośniejszej medialnie sprawy niż ta, którą wywołały zabrzańskie nauczycielki, włączając się w „czarny protest”. Na swój własny użytek, a także na użytek Czytelników tego niszowego bloga, chcę jeszcze raz wyrazić opinię w tej sprawie. Przynajmniej potencjalnie sprawa ta dotyczy olbrzymiej liczby ludzi: nauczycieli, dyrektorów, samorządowców, rodziców……

Czytaj więcej

Kończą się zapowiedzi – czas na realizację

Jest taki poziom wdrażania zmian, na którym to poziomie o zmianach można wyłącznie mówić. Nic się nie dzieje, niczego się de facto nie zmienia, ale się mówi. O zmianach. Dużo. Znamy to zjawisko chociażby z różnego rodzaju osobistych postanowień, które na zawsze pozostają w sferze deklaracji: zdążyliśmy o nich sporo opowiedzieć, zdążyliśmy nawet siebie i…

Czytaj więcej
Powrót do góry strony